Zielone torowiska
Praktyka "zazieleniania" przestrzeni pomiędzy szynami tramwajowymi rozwinęła się przez ostatnie 100 lat. W Berlinie pierwsze linie tramwajowe pokryte darnią powstały w 1905 roku. Pochłaniały zanieczyszczenia i kurz, zmniejszały hałas tramwaju, a poza tym były niesłychanie ekonomiczne - a więc służyły takim samym celom jak dzisiaj. W 1916 roku już 37 km linii tramwajowych w Berlinie było poprowadzonych w zieleni.
W latach sześćdziesiątych i siedemdziesiątych dzięki dobrej koniunkturze zwiększyła się liczba pojazdów. W tym czasie linie tramwajowe były wyłożone kostką lub asfaltem, aby nie doprowadzać do niemożności wykorzystania tych powierzchni przez ruch uliczny. Skutkiem tego, zatrzymujące się dzisiaj na torowiskach samochody uniemożliwiają płynny ruch tramwajowy. Dlatego lepiej by było, gdyby tramwaje miały znów własną przestrzeń do ruchu, co w dodatku pozytywnie wpłynie na środowisko i jakość życia.
Zielone tory to żyjące przestrzenie, które tworzą przyjemny naturalny klimat. Pochłaniają i przechowują wodę, która chłodzi podczas upalnego lata zamiast przelewać się bezużytecznie do miejskiej kanalizacji. Badania naukowe dowodzą, że do 70% wody deszczowej jest przechowywane w zielonych torowiskach. Jest to bardzo korzystne dla ludzi, natury i publicznych wydatków.
Systemy xeroflor na torowiska są dostarczane już na wstępnie wyhodowanej zieleni. Zieleń maty wegetacyjne są po prostu zrolowane i wymagają minimalnej pracy. Wegetacja rozchodnika nigdy nie będzie wymagać koszenia, nawilżania czy chemicznego odchwaszczania. Jest to zarówno dogodne jak oszczędne. Koszt utrzymania jest zaledwie ułamkiem kosztu torowiska pokrytego murawą.
Oprócz zredukowanych kosztów, maty wegetacyjne są skuteczniejsze, gdyż lepiej chronią przed hałasem. Darń ma minimalne właściwości pochłaniania dźwięków, podczas gdy maty wegetacyjne z rozchodnika i wełny skalnej redukują hałas do 5 dB (A) i dostarczają przyjemność wynikającą z ciszy mieszkańcom i przechodniom.
Zatrzymywanie wody przez systemy xeroflor jest również godne uwagi, tak samo jak redukcja kosztów. Badania naukowe przeprowadzone w Instytucie Ekologicznego Projektowania Rolnego i Miejskiego (Institut fur Agrar-und Stadtokologische Projekte) na Uniwersytecie Humboldta w Berlinie dowodzą, że w okręgach, gdzie są opłaty za odprowadzaną wodę, koszty zredukowano do 50%. W związku z tym mogą znów oddychać głęboko.
